تاریخچه تولید فولاد در جهان

۰۳ مرداد ۱۳۹۷ | ۰۸:۳۲ کد : ۲۰ اخبار برگزیده
تعداد بازدید:۸۳۹
رشد صنعت فولاد و آهن همراه با وضع اقتصادی مستحکم، در بسط و پیشرفت صنعتی یک کشور نقش مهمی را داراست. کوشش هر کشوری در این است که برای پیشرفت و ترقی بیشتر در جهان صاحب صنایع آهن و فولاد شخصی باشد. این جنبش و کوشش به طور مخصوصی بعد از جنگ جهانی اول هویدا شد.
تاریخچه تولید فولاد در جهان

رشد صنعت فولاد و آهن همراه با وضع اقتصادی مستحکم، در بسط و پیشرفت صنعتی یک کشور نقش مهمی را داراست. کوشش هر کشوری در این است که برای پیشرفت و ترقی بیشتر در جهان صاحب صنایع آهن و فولاد شخصی باشد. این جنبش و کوشش به طور مخصوصی بعد از جنگ جهانی اول هویدا شد. در فاصله بین سال های ۱۹۲۰ و ۱۹۲۹ تولید به طور پیوسته توسعه یافت و ۷۲ میلیون تن به ۵/۱۲۰ میلیون در سال بالغ گردید، ولی در اثر بحران شدید و ناگهانی اقتصادی در سال ۱۹۲۹ این تولید بین سال های ۱۹۳۰ به ۵۰ میلیون تن کاهش یافت. مجدداً در سال های بعد از این میزان تولید افزایش یافت، به طوری که در سال ۱۹۳۸ به ۱۱۰ میلیون تن رسید که از این مقدار، ایالات متحده ۲۹ میلیون تن، آلمان غربی ۲۳ میلیون تن، شوروی سابق ۱۸ میلیون تن، بریتانیای کبیر (انگلیس) ۵/۱۰ میلیون تن، فرانسه ۵/۶ میلیون و باقیمانده به وسیله بیست کشور تولید کننده جزء تولید شده بود. ۳۰ سال بعد از جنگ جهانی اول که تأثیر عمیقی بر شبکه اقتصادی اکثر کشورهای جهان داشت، وضع تحول تولید بسیار مختلف بود. برحسب آمار منتشره در مجله های صنعتی، تولید جهانی فولاد در سال ۱۹۵۶ به ۲۸۳ میلیون تن بالغ گردید. کشورهای مهم تولید کننده به ترتیب عبارتند بودند از: آمریکا ۱۰۵ میلیون تن، شوروی (سابق) ۵/۴۹ میلیون تن، آلمان غربی ۲/۲۳ میلیون تن، انگلستان ۲۱ میلیون تن و فرانسه ۴/۱۳ میلیون تن و سایر کشورهای تولیدکننده تشکیل می شدند از: ژاپن، بلژیک، ایتالیا، چکسلواکی، لهستان، کانادا و لوگزامبورگ.
به موجب آمار منتشره در مجله صنعتی «Stall . und . Eisen» تولید آهن فولاد در سال ۱۹۶۰ به ۳۷۳ میلیون تن رسید که فقط ۳۲% بیشتر از سال ۱۹۵۶ بود، یعنی کشورهایی که در ردیف کشورهای صنعتی نبودند، کم کم دست به کار تولید آهن و فولاد در کشورهای خود شدند.
این نکته قابل ذکر است که مصرف سرانه فولاد معیاری برای تشخیص رشد اجتماعی هر جامعه است و طبق آمارهای کشورهای مختلف، کشورهای پیشرفته دنیا از مصرف سرانه بیشتری برخوردار بوده اند و این وضع نشان دهنده آن است که چرا هر کشوری تمایل به صنعتی شدن و تولید آهن و فولاد دارد. صرف نظر از پیشرفت های علم پتروشیمی باید معتقد بود که هنوز اسکلت بندی مقاصد فنی بر عهده آهن و فولاد است و در حال حاضر سعی بر آن است که هر چه بیشتر فولاد تهیه شود.
در هر صورت به موازات پیشرفت های مهم در این راه، صنایع وابسته نیز ترقی کرده و همواره سیر تکاملی خود را می پیمایند. مهم ترین این شاخه ها که به طور مخصوص به صنایع ذوب آهن بستگی دارد، صنعت کک سازی است. از آنجا که تهیه آهن و فولاد مستلزم مصرف بسیار زیاد زغال سنگ (به صورت کک) است، استخراج زغال سنگ نیز یکی از شاخه های اساسی صنعت محسوب می شود. با وجود اینکه با پیشرفت های سریع علم، مواد پروتئینی مفیدی از آن بدست می آید ولی استفاده های آن در ذوب آهن به مراتب مهم تر است، زیرا صرف نظر از ایجاد حرارت، کربن لازم را نیز تأمین می نماید. البته محصولات فرعی که در حین تهیه کک بدست می آید به نوبه خود شایان توجه هستند.
کشور جمهوری اسلامی ایران تا حدود سه دهه قبل، صنایع ذوب آهن نداشته و آهن مورد نیاز خود را از خارج از کشور وارد می کرده است و به خاطر اقتصاد رو به توسعه کشور، برنامه تهیه ارزان قیمت در مملکت مورد توجه قرار گرفته است. با اجرای طرح های اولیه در زمینه فولاد و گسترش آن در بعد از انقلاب اسلامی بخصوص از سال ۱۳۷۶ به بعد، خوشبختانه تولید فولاد در ایران تا پایان برنامه پنج ساله دوم به بیش از ۱۰ میلیون تن در سال خواهد رسید که امیدواریم این سیر تکاملی ادامه پیدا کند و روزی بتوانیم همپای قدرت های بزرگ تولید کننده فولاد در جهان پیش برویم.


( ۲ )

نظر شما :